ضمیر
ضمیر : ضمیر کلمه ای است که به جای اسم می نشیند و نقشهای مختلف اسم را می پذیرد . از تکرار اسم جلوگیری می کند .
اسمی را که ضمیر به جای آن می آید مرجع ضمیر می گوئیم .
مانند : خدایا تو ، خود شاهدی .
در جمله بالا دو ضمیر « تو » و « خود » به جای خدا آمده اند . پس خدا مرجع هر دو ضمیر است .
ضمیرها از هر جهت یکی نیستند و اقسام گوناگونی دارند .
اقسام ضمیر :
1 – ضمیر شخصی
2 – ضمیر مشترک
3 – ضمیر اشاره
4 – ضمیر پرسشی
5 – ضمیر تعجبی
6 – ضمیر مبهم
...
ضمیر شخصی :
ضمیر شخصی ضمیری است که برای هریک از اشخاص ساخت و گونه جداگانه دارد
ضمیر شخصی شش ساخت یا صیغه دارد .
1 – من ، م ( من )
2 – تو ، ت ( سن )
3 – او ( وی ) ، ش ( او )
4- ما ، مان ( بیز )
5 – شما ، تان ( سیز )
6 – ایشان ، شان ( اونلار، اولار )
اقسام ضمیر شخصی :
ضمیر شخصی دو گونه است . منفصل ( جدا ، گسسته ) . متصل ( پیوسته )
ضمیر شخصی منفصل ضمیری است که به کلمه پیش از خود نمی چسبد .
( من ، تو ، او ، ما ، شما ، ایشان )
اول شخص مفرد کتاب من
دوم شخص مفرد کتاب تو
سوم شخص مفرد کتاب او
اول شخص جمع کتاب ما
دوم شخص جمع کتاب شما
سوم شخص جمع کتاب ایشان
ضمیر شخصی متصل ضمیر است که به کلمه پیش از خود می چسبد .
( م ، ت ، ش ، مان ، تان ، شان )
اول شخص مفرد کتابم
دوم شخص مفرد کتابت
سوم شخص مفرد کتابش
اول شخص جمع کابمان
دوم شخص جمع کتابتان
سوم شخص جمع کتابشان
